Genel CerrahiAcil Servis ve Ambülans HizmetleriAile Hekimliği ve Check Up BirimiAnesteziBeslenme ve DiyetBeyin ve Sinir CerrahisiÇocuk CerrahisiÇocuk Sağlığı ve HastalıklarıYeni Doğan DönemiGastrointestinal SistemRektum ve Anüsün Cerrahi HastalıklarıSolunum SistemiBaş boyun kitleleriKitlelerOver - Testis Torsiyon ve KitleleriTravmalarAğız içi patolojilerKarın Duvarıİnguinal Bölge Patolojileriİç Hastalıklar (Dahiliye)Göz HastalıklarıGöğüs HastalıklarıKadın Hastalıkları ve Doğum 4 Boyutlu UltrasonNST1.Trimester (İkili Tarama Testi)2.Trimester (üçlü Tarama Testi)4’lü Tarama TestiKardiyolojiKulak-Burun-Boğaz HastalıklarıRadyolojiÜrolojiNörolojiOrtopedi ve TravmatolojiFizik Tedavi ve RehabilitasyonYoğun BakımlarDermatolojiPolikliklerServisler

Kornea Kalınlığı Ölçümü

SKK ile ilgili bilgiler bir asır öncesine dayanmaktadır. Bin dokuzyüz ellili yıllarda David Maurice tarafından fizyolojisi ile ilgili bir makale yayınlanmış ve 50 yıl boyunca basit biyolojik bir parametre olarak çalışmalara konu olmuştur. Gordon ve ark. yayınladıkları çalışmada, OHT hastalarında, SKK lığı 555 μm veya daha ince olan gözlerde, 588 μm veya daha kalın olan gözlere göre glokom gelişme riski 3 kat daha fazla olduğunu bildirmelerinden sonra bu konuya olan ilgi ve önem artmıştır. SKK ölçümü yalnız glokom hastaları için değil, birçok göz patolojisi olan hastalar için de önemli bir parametredir. Özellikle, 1980 lerden sonra gittikçe artan keratorefraktif cerrahide ameliyat öncesi değerlendirme için. Ayrıca, kontakt lens uygulamaları, korneal transplantasyon cerrahisinde donor kornea incelemesi, korneal hastalıkları tanı ve takibi (Keratokonus, Fuch) ve kuru göz hastaları için de kullanılmaktadır.


SKK ölçümü ilk kez Blix tarafından 1880 yılında ,yaşayan insanlarda yapılmıştır. Daha önceki çalışmalar postmortem anatomik çalışmalar olup SKK 1 mm olarak bildirilmiştir. Blix 10 gözde direk optik ölçüm yapmış ve SKK değerini genç erkeklerde 0.5 mm olarak bildirmiştir. Bin dokuzyüz elli birde Maurice ve Giardini pratik, klinikte kullanılabilen bir pakimetre geliştirmiştir. Bu pakimetre optik prensiplere dayalı ölçüm yapıyordu. Korneanın ön ve arka yüzeyinden yansıyan speküler görüntülerin Haag-Streit slit-lamp 900 mikroskobunda görüntülenmesi esasına dayalıydı. Kırkdört kişide yaptıkları ölçümlerde SKK 507 μm olarak bulmuşlardır. Olsen ve Ehlers 1984'de benzer speküler yöntemi kullanarak yaptıkları ölçümlerde SKK 517±0.0031 μm olarak belirledi. Bin dokuzyüz elli ikide Jaeger son 10 yıldır yaygın bir şekilde kullanılacak olan optik pakimetreyi geliştirdi. Haag-Streit slit-lamp 900 mikroskobuna monte bir sistemle, saydam yapılarda, optik bölümde ışığın yayılımı prensibine dayalı olarak ön ve arka sınırlar belirlenir, sırasıyla korneal epitelyum ve endotelden yansıyan iki görüntüden optik kısmın kalınlığı tahmini olarak tesbit edilir. Hansen bu aletle 1971'de yaptığı çalışmada ortalama SKK değerini 520±0.021 μm olarak tesbit etti. Bin dokuzyüz yetmiş beşte Green ve ark. korneada ışığın hızı ile ilişkili, dokulardan geri yansıyan ışık hızları arasındaki farkı tesbit ederek korneal kalınlık ölçümünün mümkün olabileceğini gösterdi. Bu bir Optik İnterferometri olup, saydam dokuların kalınlığı ölçülebilmektedir. Günümüzde ise Optikal Koherans Tomografi bu prensibe göre ölçüm yapmaktadır. Ultrasonik pakimetre, optik interferometriye benzer, ışık yerine ultrason dalgaları kullanılmaktadır. Doku içinde ses dalgalarının yayılım hızındaki değişikliğe bağlı akustik yüzeylerden oluşan, ekolar tesbit edilir. Bin dokuzyüz seksenlerden sonra bilgisayarlı korneal topografik sistemler geliştirilmiştir. Günümüzde Lazer interferometri, konfokal mikroskopi, nonkontakt speküler mikroskopi ve ultrason biomikroskopi gibi yeni ve daha karmaşık aletler kullanıma girmiştir.